نقش برجسته سفالی یکی از شاخه های هنر مجسمه سازی و آثار حجمی است. درواقع نقش برجسته دارای حالتی میان مجسمهسازی و نقاشی است که معمولا آن بدون رنگ پردازی ساخته می شود.
در این هنر اشکال روی یک سطح حکاکی می شوند و به صورت برآمده از سطح نمایش داده می شوند.
نقش برجسته سفالی روی خشت های بدست آمده از گل پخته که روی دیوار نصب می شود و با پتینه کاری تابلو های هنری را پدید می آورد. نقش برجسته سفالی از روش های متداول برای دیوارنگاری است.
تاریخچه نقش برجسته در ایران :
نقش برجسته تقریبا از زمان لولوبی ها در ایران رواج پیدا کرد که از آثار بدست آمده ی آن می توان به نقش برجسته های سنگی در ایلام اشاره کرد.
اغلب پادشاهان ایرانی برای نمایش قدرت و دستاوردهای خود تصاویر نقش برجسته ای بر روی سنگ ها حک می کردند.
از جمله نقش برجسته های تاریخی ایران را می توان به موارد زیر اشاره کرد :